Jump to content

ցասմնել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ ցաս•մ(ը)•նել 

Բառակազմություն

[խմբագրել]

Բայ

  1. (նորբ․) (բնստ․) ցասումով համկվել, զայրանալ  Եվ այս էր ահա, Որ գոռաց ոգին մեծ Նարեկացու։ Զարհուրեց, ցասմնեց հայոց սպանդից։ Հովհաննես Շիրազ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]