ցեղախրտություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡sʰɛʁɑχɾtutʰˈjun]
վանկեր՝ ցե•ղա•խ(ը)ր•տութ•յուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ցեղերի աղգերի միջև խրտությունը, խտրկանությունը, ռասիզմ ◆ Հարավաֆրիկյանն այսօր երկրի նորընտիր խորհրդարանն այսօր երկիրի նախագահ հռչակեցնախկին բանտարկյալ և ցեղախտրականության եմ պայքարի աղատամարտիկ 75-ամյա Նելսոն Մանդելային։ «Ազգ» ◆ «Ցեղախրտության երևույթ Գլենդելյում»։ «Ազգ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։