Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ցե•ղա•կան
ընտիր ցեղի պատկանող, ազնվացեղ (կենդանիների մասին)
ցեղաբուծությամբ զբաղվող, ցեղաբուծական ◆ Լոռու ցեղական
ցեղին հատուկ, ցեղի
տե՛ս ցեղային
(ժղ․) ◆ Թեյից չեմ կշտանում, վայ թե ցեղական (Հակոբ Մանանդյան) ըստ ցեղերի բնորոշվող՝ բնութագրվող ◆ Անասունների ցեղական
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
