ցեղահավատ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡sʰɛʁɑhɑˈvɑt]
վանկեր՝ ցե•ղա•հա•վատ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ցեղին հավատացող, ցողակրոն, ցողին ընդունող, ճանաչող ◆ Նա (ցեղակրոնը) ցեղաճանաչ է, ցեղահաղորդ և ցողահավատ։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։