ցեղահորդա
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡sʰɛʁɑhɔɾˈdɑ]
վանկեր՝ ցե•ղա•հոր•դա
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) ավազակաբարո ցեղեր, ցեղային հրոսակախումբ ◆ Հայոց աշխարհից այդ երբ են բացակայել ցեղահորդաները, օտարաշատ սպանիչներն ու կողոպտիչները։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։