ցինաբարո
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡sʰinɑbɑˈɾɔ]
վանկեր՝ ցի•նա•բա•րո
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) գիշատիչ բարոյականություն ունեցող, դրան բնորոշ՝ հատուկ ◆ Բյուզանդիոնի ու Տիզբոնի արանքում ճմռվում էր երկիրը մեր արնաքամ․․․ Սրտին նրա զարկել էին խենեշ գամ Ու շղթայել ցինաբարո անզգամ։ Լյուդվիգ Դուրյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։