ցլալ
Հայերեն բարբառային բառ
ցլալ 1
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [t͡sʰlɑl]
վանկեր՝ ց(ը)•լալ
- Մուշ, Վան, Մոկս՝ ցլի գալ (զուգավորվել (կովը) ◆ Ալաշկերտի ժողովուրդը յուրաքանչյուր կենդանիի սեռական հարաբերության առանձին անուն կուտա. օրինակ, կովին՝ ցլալ, ցուլ բառեն ելած։ Սահակ Ամատունի
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Հայերեն բարբառային բառ
ցլալ 2
[խմբագրել]- ՄՀԱ՝ [t͡sʰlɑl]
վանկեր՝ ց(ը)•լալ
- Նոր Բայազետ, Մուշ, Սասուն՝ գաղտնի մի տեղ մտնել, ներս քաշվել ◆ Օրերուց օր մե սուլթանն ու էդ մարդ կը տեսնան՝ հանդե վեզիրն, իմալ գող աղվես, էկավ ցլաց մտավ սուլթանի կնկա օթախ։ Հժհք
- Մուշ, Սասուն՝ սառցի վրա ոտը սահեցնելով խաղալ, սահել ◆ Էսօր հերի կեսօր ցլացի: Սահակ Ամատունի
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- ցըլ տալ, սահել ◆ Ցըլ տվեցի վեր ընկա։ Սահակ Ամատունի
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։