ցրոնք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [t͡sʰɾɔŋkʰ]
վանկեր՝ ց(ը)•րոնք
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) Սփյուռք, Հայաստանից դուրս գտնվող հայաբնակ վայրերի ամբողջությունը ◆ Արևմտյան Հայաստանը հայաթափ եղավ, իսկ հրաշքով կենդանի մնացած հայությունը դուրս մղվեց իր դարավոր հայրենիքից՝ ցրվելով ամբողջ աշխարհով մեկ և հիմք դնելով հայկական ցրոնքին կամ սփյուռքին։ Հայրենիքի ձայն
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։