փորձառական հնչյունաբանություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [pʰɔɾd͡zɑrɑkɑn hnt͡ʃʰjunɑbɑnutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) հնչյունաբանության այն բաժինը, որը զբաղվում է խոսքի հնչյունների ակուստիկական և անատոմիա-ֆիզիոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությամբ՝ հատուկ գործիքների միջոցով, գործիքների միջոցով, գործիքային հնչյունաբանությամբ

Հոմանիշներ

1. փորձառական ձայնագիտություն, փորձական հնչյունաբանություն

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ экспериментальная фонетика (ru) ‎(eksperimentalʹnaja fonetika), инструментальная фонетика (ru) ‎(instrumentalʹnaja fonetika)
• անգլերեն՝ instrumental phonetics, experimental phonetics, laboratory phonetics
• ֆրանսերեն՝ phonetique expérimentale
• գերմաներեն՝ experimentelle Phonetik

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։