քաղաքացիություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kʰɑʁɑkʰɑt͡sʰjutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ քաղաքացիութիւն

վանկեր՝ քա•ղա•քա•ցի•ու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. որևէ պետության քաղաքացիների թվին պատկանելը, որով պայմանավորվում են անձի իրավունքներն ու պարտավորությունները այդ պետության նկատմամբ
  2. (հվքկն․) քաղաքացիներ
  3. (միգ․) իրավական կապ անձի և պետության միջև
  4. տե՛ս նաև քաղաքացիություն ձեռք բերել, դե ֆակտո քաղաքացիություն չունենալ, դիվանագիտական պաշտպանություն, երկքաղաքացիություն, բազմաքաղաքացիություն, քաղաքացիությունը կորցնել, քաղաքացի, հպատակագրում, անձի նկատմամբ իրավազորություն, քաղաքացիություն չունենալ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. քաղաքացիություն (քաղաքացիության իրավունք) ստանալ - ընդհանուր ճանաչում՝ ընդունելություն գտնել
  2. քաղաքացիություն (քաղաքացիության իրավունք) տալ - ընդհանուր ճանաչում տալ, ճանաչել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Միգրացիայի ոլորտի տերմինների բառարան, Գյումրի, «Միգրացիայի Միջազգային Կազմակերպություն», 2013 — 175 էջ։
  • Վ․Վ․ Փիլիպոսյան, Մարդու իրավունքների անգլերեն-ռուսերեն-հայերեն բացատրական բառարան («Երիտասարդ ինտելեկտուալների միություն» հիմնադրամի մատենաշար), Երևան, 1997 — 67 էջ։