քաջք

Վիքիբառարան-ից

Գոյական

Megaphone.svg ՄՀԱ(key): [kʰɑd͡ʒkʰ]

Վանկեր՝ քաջք 

  1. բարի կամ չար առասպելական ոգի
  2. դև
  3. շատ ուժեղ, վիթխարի ուժի տեր մարդ (փխբ․)
  4. այլանդակ մարդ (արտաքնապես կամ հոգեպես ու բարոյապես) (փխբ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

դև, այս (սնոտ․), սատանա, չարք (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

քաջքով բռնվել – մոլեգնել, կատաղել, դիվոտել, խելագարվել

Ստուգաբանություն[խմբագրել]