քարոզչախոսություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [kʰɑɾɔzt͡ʃʰɑχɔsutʰˈjun]
վանկեր՝ քա•րոզ•չա•խո•սու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) որևէ ուսմունքի՝ գաղափարի՝ գաղափարախոսության տարածում հասարակության մեջ՝ որոշակի նպատակների հասնելու համար ◆ Քարոզչախոսության ընթացքից դժգոհ էին մնացել։ «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։