Jump to content

քերականական իմաստ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kʰɛɾɑkɑnɑkɑn iˈmɑst]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն իմաստները, որոնք կամ կոնկրետացնում, մասնավորեցնում են արմատի (և բառի) բառային իմաստը և կամ արտահայտում են այդ կոնկրետացած իմաստների (բառիմաստների) փոխադարձ հարաբերությունը խոսքի մեջ

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. քերականական բովանդակություն

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։