Jump to content

քմա-ալվեոլային բաղաձայն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kʰmɑ ɑlvɛɔlɑjin bɑʁɑˈd͡zɑjn]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն շփական բաղաձայնները, որոնց արտաբերման ժամանակ լեզվի ծայրը ալվեոլներից բարձրանում է դեպի քիմքը

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։