քշուք

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ ք(ը)•շուք 

  1. փորը քշելը, սաստիկ փորլուծություն ◆ Քշուք է եղել:
  2. լուծողական դեղ ◆ Մի քշուք տվեք, նգոցը կանցնի:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։