օլան

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ օ•լան 

  1. մարդ, արարած ◆ Կընիգ օլան օր կա, ջըրի ծամոն է, օր կըբանա մարթու բեղեր, էլ կըփըրփնա:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։