օձքար

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ օձ•քար 

  1. մի տեսակ քար, որ դնում են վերքի վրա, և եթէ կպչի վերքին՝ կմակաբերեն թե վերքը օձիկ է (?)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։