օտարանուն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɔtɑɾɑˈnun]
վանկեր՝ օ•տա•րա•նուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) օտար անունով, օտար անուն ունեցող ◆ «Օտարանուն հավաքատեղին հայ արվեստի շուրջ բանավեճի սրահ»։ «Հայաստանի Հանրապետություն»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։