օտարաշատ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɔtɑɾɑˈʃɑt]
վանկեր՝ օ•տա•րա•շատ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) շատ օտարներ ունեցող ◆ Հայոց աշխարհից այդ ե՞րբ են բացակայել օտարաշատ սպանիչներն ու կողոպտիչները։ -Իրավունք
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։