անհոգնում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•հոգ•նում 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (ժղ․) առանց հոգնելու, առանց հոգնության ◆ Նա… անհոգնում հնարամտությամբ նորանոր անեծքներ ու լուտանք է թափում Շուշանի գլխին։ (Մամուլ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]