ծառա

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ծա•ռա 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական[խմբագրել]

  1. (պատմ․) տիրոջը անձնական ծառայություններ մատուցող մարդ
  2. (մինչհեղափոխական) գյուղական հարուստների մշակ, բատրակ
  3. (հնց․) տնային ծառայող՝ աշխատող
  4. ճաշարանի՝ հյուրանոցի ևն սպասյակ, սպասավոր
  5. (փխբ․) իրեն մի վեհ գործի նվիրած մարդ: Հայրենիքի ազատության ծառա
  6. (փխբ․) մեկին հլությամբ ենթարկվող մարդ, կամակատար ◆ Թեև ընկեր, բայց շուտով նա իր

ուժեղ ընկերակցի ծառան դարձավ ՉԴ

  1. (փխբ․) մեկի՝ մի բանի կույր գործիք դարձած մարդ ◆ Լսու՞մ ես, մահվան ու ստի ծառա՛, ձուլի՛ր գնդակը, քո գնդակը սև (Գևորգ Էմին)
  2. [ածական, գոյական] (փոխաբերական) մեկին՝ մի բանի հլու կամակատար՝ ենթակա՝ ստորադրյալ

Զգացմունքն Է գերիշխանը, խելքը՝ նրա լոկ ծառան (Ավետիք Իսահակյան)

  1. գործածվում Է մեկին մեծարելու՝ նրա նկատմամբ իր խոնարհությունը արտահայտելու համար՝ խոսողի

կամ մեկ ուրիշի անվան կամ համապատասխան դերանվան փոխարեն ◆ Խղճա ողորմելի հորը՝ քո ծառային, մի՛ սպանիր իմ որդին (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. դրանիկ
  2. սպասյակ, սպասավոր, (հնց․) պաշտակ, ոտնկա, արբանյակ, (գվռ․) , փոքրավոր, կանգնավոր, ոտնավոր, ծարթվոր, լաճ, մանչ, բիճ, նոքար
  3. մշակ, բատրակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]