հիմք

Վիքիբառարան-ից

Արևմտահայերեն ուղղագրությամբ՝

Վանկեր՝ հիմք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական[խմբագրել]

  1. շենքի՝ կառույցի պատի ստորին մասը, որ շինվում է գետի կամ հատկապես ամրացված է գետնի վրա
  2. նույնն է հիմնափոս
  3. կառույցի սարածի` առարկայի ևն իբրև հենարան ծառայող մասը, պատվանդան
  4. առարկայի` սարածի առարկայի ևն ստորին մասը, որով նստում է իր հենարանի վրա Գմբեթի աշտարակի հիմք
  5. որևէ բանի ստորին` ցածի մասը ◆ Դեզի հիմքը շատ մեծ էր
  6. առարկայի մարմնի մասի ևն այլ մասերին միանալու տեղը թիթեռի թևերի հիմքը ծածկված է դեղնականաչ մազիկներով
  7. որևէ բանի պահպանման` գոյության պայմանների ամբողջությունը, հենարան ազգային խտրության բացակայությունը, իրավահավասարությունն, ու համագործակցումը մեր ժողովուրդների բարեկամություն հիմքն են
  8. որևէ բանի հիմնական կորիզը, Վիպերգի ժողովրդական հիմքը իր ցայտուն արտահայտությունն է գտել ամբողջ ստեղծագործությության մեջ
  9. որևէ բանի սկզբնաղբյուր, ակունք, ելակետ Նոր օպերայի հիմքը ժողովրդական երգն ու երաժշտությունն են
  10. որևէ բան հիմնավորելուն ծառայող փաստ` ապացույց ևն,
  11. պատճառ` առիթ` հանգամանք, որով արդարացվում է կամ հասկանալի է դառնում մի բան
  12. (մաթ.) երկրաչափական մարմնի գագաթին ուղղահայաց կողմը
  13. թթուների ներգործություամբ աղ կազմող միացություն
  14. բառի այն մասը, որ զերծ է թեքական վերջամասնիկներից ու նախամասնիկներից (լեզվբ․)
  15. հենք (տեխ․)

Մակբայ[խմբագրել]

  1. հիմքից հիմնովին, լրիվ ամբողջապես

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հիմն, հիմնախարիսխ (կառույցի պատի ստորին մասը, որի վրա խարսխվում է) արմատ
  2. հիմնափոս (հիմքի փոս)
  3. պատվանդան հենարան(սարածի` առարկայի)
  4. հենարան (որևէ բանի գոյության պայմանների ամբողջությունը)
  5. հիմունք, նախադրյալ (որևէ բանի)

Գոյական[խմբագրել]

  1. ապացույց փաստ, փաստարկ, փաստարկություն (որևէ բանի ճշմարտությունը հաստատող)
  2. համգամանք, պարագա, առիթ,(հնց․)
  3. 1.տեղիք, հավակ, օճառ, (որևէ բան պայմանավորող` որևէ բանի տեղի ունենալու` երևան գալու հիմունք հանդիսացող հագամանք ևն)2.Շարժառիթ, դրդապատճառ, նախապատճառ,(որևէ բանի)3.պատրվակ, արդարացում, պատճառանք, պատճառաբանություն (կատարված կամ կատարվելիք որևէ գործողություն)
  4. (ոստյն.) հինվածք, էջք, (գվռ.) մշտութ, մշտոտ (գոծվածքի` երկայնակի ձգվող թելերը)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. 1.հիմք դնել - հիմնադրել
  2. 2.հիմք ընդունել - որպես հիմնավորում ընդունել` դիտել
  3. 3.հիմք լեզու - ցեղակից լեզուների հիմքը հադիսացած ընդանուր լեզուն, նախալեզու (լեզվբ․)`
  4. 4.հիմք հանդիսանալ - որպես գործելու` վարվելու ուղեցույց` ելակետ ծառայել
  5. 5.հիմք տալ - որպես կռվան ծառայել
  6. 6.հիմք ունենալ - իրավացի, արդարացի լինել
  7. 7.հիմք(եր)ը փորել - կառույցի հիմքի համար գետինը փորել, հիմնափոս փորել
  8. 8.հիմքում դնել - որպես հիմք` հիմնավորում ընդունել
  9. 9.հիմքում ընկած լինել - մի բանի հիմքը` գլխավոր հանգամանքը լինել