Ալարում է քիթը սրբել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) չափազանց ծույլ անկամ է ◆ Ինքն էլ էնքան ալարկոտ, որ ալարում է քիթը սրբի։ Հովհաննես Թումանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։