Աստծո գառ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մաքուր, անարատ, պարզամիտ արարած (երբեմն հեգնական) ◆ — Ծնողների պատիվը պատիվը ճանաչող, խոնարհ, Աստծո գառն է։ ◆ — Ես ատելով ատում եմ Աստծու գառներին։ Տվեք ինձ սադայելին․ ես նրա հետ ավելի հեշտությամբ կհաշտվի , քան Աստծու գառների հետ։ ◆ — Բերանը մաքուր, խելոք, — Բերանը մաքուր, խելոք, Աստծու օրհնած գառ։ (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ Իրեք ամսըմը էտ ախչիկը հենց խելոքանըմ ա, հենց ղոչաղանըմ ա, վըեր սըհե Աստու կյառն ա տառնըմ։ ◆ Ես կարծում եմ մեր Աստծո գառ պարոն Հակոբն էլ պատք է թալանելիս լինի։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Գառն Աստծոյ ես Աղավնիս․․․ իջանելո Աղավնո։ Շահան Շահնուր ◆ ԼՂԻՄ-ի բոլոր ադրբեջանական գյուղերը բնակեցված են բացառապես աստծո գառնուկներով։ ԽՂ ◆ «Հիմար ես, հիմար․․․ հմար չես, երեխա ես, միամիտ աստծու ոչխար ես»։ Հրանտ Մաթևոսյան
  2. լսող, հլու մարդ ◆ Նա պատկանում էր այն խմբին, որոնք տանը՝ գյուղամիջին Աստծու գառն են, ծնողների ու ծերունիների հնազանդ։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Գարայան [Կարայան] բարոյախոս-ճառախոս էր։ Ճառը կը սկսեր Գառն Աստուծոյ հեզությամբ։ Զ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։