Աստված գլխիդ խռով չկենա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (ժղ․) (անեծք է երբեմն կատակ) ◆ Ա՜յ, Աստուձ ու յիրկի՛նք խռով կենա գլխիտ: ◆ Ա՛յ, խռով կենա գլխիդ երկինքն էլ ու գետինքն էլ, հլա ես եմ իմը ինձ հասցրիք: Մաթևոս Դարբինյան ◆ Աստված ձեր գլխին խռով չկենա, էսօր դուք հոգիս հանեցիք, իմը ինձ հասցրիք: (Խաչատուր Աբովյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։