Աստված գլխին խռովել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) Աստված՝ բախտն իր բարեհաճությունից զրկել (որպես պատիժ) ◆ Աստված խռովել է մեր գլխին, չարը չորս կողմներս բռնել է: Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ Քու հերը մեռավ, Աստված խըռովեց, / Մըսրա թագավոր զորքեր ժողովեց, / Եկավ, մեր երկրի քարուքանդ արավ: Հովհաննես Թումանյան ◆ Աստուձ շատ վուխտ է՝ խռով է կացի իմ գլխին, էլ ինչ օղորմած է: ◆ Էն ա, ըտհենց բաներ եք անում, ինչ երկինքը գլխներիդ խռով ա կացել, որ պուտ անձրև էլա կաթում չի: Մաթևոս Դարբինյան
  2. մոլորվել ◆ Դիվան դատաստան չկա, ու թե Աստված գլխիդ խռով կացավ, դարդակ ձեռով գնացիր, իմացի՛, որ վերջին օրդ ա: (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։