Աստված ձայնը լսեց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. աղոթքը, խնդրանքը լսելի եղավ (ու կատարվեց) ◆ -Աստված էլ մեր ձայնը չէ լսում, երևի, շատ են մեր մեղքերը։ (Րաֆֆի) ◆ Ու բաց էին դըռները երկնից, / Լըսեց նըրա ձենը Աստված։ Հովհաննես Թումանյան ◆ -Աստված սյասըտ ըսկացալ ա, քեզ մին տղա խոխա յա տըլական [«է տալու»]։ ◆ Երևի երկնայինը լսեց ձայնս. բախտը հանկարծ ժպտաց ինձ։ (Գուրգեն Բորյան)
  2. քո մաղթանքներով բաղձանքս (բաղձանքը...) կատարվի ◆ -Ես կվերադառնամ մայրիկ։ Հավատա, կվերադառնամ։ ◆ «-Թող աստված լսի ձայնդ, որդիս»։ -Դու լսիր, մայրիկ, դու՛։ (Մ․ Սարգսյան) ◆ -Իմ ո՞ր ըսածս չէ էղեր, գիտե՜ս ա...։ -Աստված լսե ձայնդ, հառաչեց խեղճ մայրը լալագին շեշտով։ Եր ◆ -Լսե քու ձայնդ երկինք, և քու հսկած միայնիկ մատուռիդ դուռը զարնե օր մը ազատությունը։ Պետրոս Դուրյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։