Մ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Տառ[խմբագրել]

Մ 1[խմբագրել]

Մ, մ (մեն)

  1. հայերեն այբուբենի 20-րդ գիրը և 15-րդ բաղաձայնը, անուն մեն
  2. (լեզվբ․) ռնգա-շրթնային ձայնորդ ◆ Մ արտաբերելու ժամանակ շրթունքները հպվում են միմյանց և օդի շերտը հանդիպվելով արգելքի մտնում է քթի խոռոչը և այնտեղից դուրս գալով տալիս է Մ բաղաձայնը:
  3. թվական արժեքը՝ 200, 200-րդ

Տեխնիկական տվյալներ[խմբագրել]

  • Unicode՝ U + 0544(փոքրատառ՝ U + 0574)
  • Նախորդ՝ Ճ
  • Հաջորդ՝ Յ

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Մ 2[խմբագրել]

Գոյական

  1. ժողովրդական լեզվում գործ է ածվում կրկնվող բառերից երկրորդի առաջ, կամ ավելանալով (եթե բառը ձայնավորով է սկսվում) և կամ փոխարինելով նրա առաջին բաղաձայնին և նշանակում է՝ այդ և դրա նման բաներ, այդ և այդպիսիները ◆ Ստից-մտից: ◆ Օգուտ-մօգուտ: ◆ Հաց-մաց:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Մ 3[խմբագրել]

Գոյական

  1. (ապաթարցով) գործ է ածվում արևմտահայ գրական լեզվում ձայնավորով սկսվող բառից առաջ սղված ձևով փոխանակ մը=մի ◆ Քանի մ'օրեի վեր է, որ անհանգստություն մ'ունիմ, ոչ կրնամ ուտել և ոչ քնանալ, հազ մ'ալ ունիմ, որ գիշերները չքնացներ զիս: (Հակոբ Պարոնյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Մ 4[խմբագրել]

Գոյական

  1. (շեշտով) արևմտահայ գրական լեզվում և բարբառներում, երբ ձայնավորով սկսվող բայերից առաջ սղված է գործածվում մի՛արգելականի փոխարեն ◆ Մ'ուրանայք զերկիրդ ու զազգըդ սիրուն, ծառն արմատով ծառ, տուն հիմամբն է տուն: Ալ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]