◆Չոլախ Հարությունը շտապեց․․․հոնքերը ժողոված, քիթը կախած․․․առաստաղին նայել (Պերճ Պռոշյան)◆-Հա՛, այդպես․ քիչ մը ժպիտ։ Ի՜նչ է առտվընե ի վեր քիթդ կախեր, նստեր ես ԳԱճ․։ ◆Քիթ ու մռութ, նոթերը մութ / Կախ են գցեր մինչև գետին (Ավետիք Իսահակյան)։ ◆Իսկ երկինքը նորից կախել է քիթը։ Ամպերը լողում են քսվելով ծառերի կատարներին (Մ․ Սարգսյան)։
Դժգոհել։ ◆Բայց մեկ էլ տեսար՝ չդիմացան, քթները կախեցին և հայդա՜ ԳԱ։ ◆-Ամեն տեղ էլ գնացե՛ք, թե չէ ես պրծնիլ չեմ, երկու գազ քինթ կախ կքցեն(Պերճ Պռոշյան)։ ◆Դևեր զքիթ ու մռութ ուրանց կը կախին, հմա ահուց չըն կռնա ճըռտուն հանի ։
Նեղանալ։◆Եվ իմ այս դատողությունից, խնդրում եմ, թող ոչ ոք չկախի իր հայկական քիթը <ՀՀ>։ ◆- Ծո ես քեզի ինչ ըսի որ քիթդ կախեցիր, ադքանն ալ չըսեի, անաստված Արմեն Դարյան։ ◆- Ինչ կանվանեք դուք այն տղան, որ քիթ ու բերան թիզ մը կը կախե, երբ իր անշնորհքությունը իրեն հասկցնել կուզեն Լևոն Շանթ
Խռովել։ ◆Այս խոսքը բավական եղավ որ նշանածը քիթն ու բերանը կախե Շահան Շահնուր։ Փոքրավորը կը լռե, բայց հանդիմանվելուն պատճառավ քիթը սմբուկի պես կը կախե։
Տ․ առաջին նմուշի մեջ։ ◆Նրա խուսափուկ, անտարբեր խոսակցությունից ես տխրում էի, քիթս կախումԳուրգեն Մահարի։ ◆Ֆաննիի ուրախությունը զիս ալ ուրախացուց, բայց կեսօրե վերջ քիթս կախեցի, որովհետև երկու բարեկամուհիները իրար մոտ մնալով ես զրկվեցա Ֆաննիես Շահան Շահնուր։ ◆- Ի՞նչ ես քիթ ու մռութդ երկու գազ երկարացրել, աշխարհքումս ո՞վ է հավիտենական ու անմահ (Պերճ Պռոշյան)։
Հուսահատության նշան ցույց տալ։ ◆Դիրքի պարզեցման հեռանկարից չընկճվել։ Դժվար դիրքում հայտնվելիս քիթը չկախել <<Հձ>>։ ◆<<Ուրեմն գործերն այնքան էլ վատ չէն․․․քիթդ շատ մի կախիր>>Պերճ Զեյթունցյան։ ◆Խեղճերը հույսերը կտրեցին, ձեռքերը խաչեցին, քթերը վայր թողին Ն-Դ։ ◆Ոսկրաբույծ խաթունը շատ հուսահատ է, քիթ ու մռութը քաշ է արել(Պերճ Պռոշյան)։
