ա՛չքդ դուրս գա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) (խսկց․) անեծք է կամ իբր թե անեծք (կուրանա՛ս․․) ◆ ֊Այ էդ ծակ աչքդ դու՛րս գա, հա՜․․․դու էլ դու՛ռ շինիր, սեղա՛ն շինիր ու ծախիր, տնաքանդ՜ Սերո Խանզադյան ◆ Որսո՛րդ, քո աչքը դուրս գա։, Սրանից էլ մեղք ման կա՞։ ԱԹԽ ◆ Վառողի աչքը թող դուրս գա։ ◆ Դուրս գա՜, դուրս գա, ես էլ եմ էդ ուզում նանի ջան։ (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ Ա՛չքդ դուրս գա, մա՛րդ, էդպիսի կատակ կանե՞ն․ վախեցա ◆ Ու՜յ, աչքդ չելլա, տունս ավրավ։ Ադամյան ◆ Սուրբի պես (տղա էր։․․․Աչքը ելլա աղքատության)։ Օչ
  2. իմացի՛ր (թող իմանա՛) ու ճաքի ◆ Աղջկաս լավ տեղ հարս եմ տալիս, ա՛չքդ դուրս գա ◆ Շուտով թեկնածուական էլ կպաշպանի․․․ Թող չուզողի աչքը դուրս գա
  3. նախատ․ արտահայտություն է ◆ Հաշքդ դուրս գա, էքուց ինձ հըմար «ախ» կանես, ձեռդ չեմ ընկնիլ։
  4. Լա՛վ է եղել, քեզ (նրան․․․) տե՛ղն է․ ◆ Հըմի պրծա՞ր, ա՞չքդ դուս գա։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։