ազիզ արև՛դ վկա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. երդում է ◆ ֊ Չէ՛, ազիզ արևդ վկա, նաղդ փող ենք տվել, կանաչ֊կարմրանոցներ։ Ազիզ արևդ վկա, երեխաների բերանից ենք խլել ու տվել։ (Շիրվանզադե) ◆ Քու ազիզ արիվն իմ ասում, Գարասիմ Յակուլիչ, վուր էն տղի հիդ խոսելիս, լիմ մտքկումն էլ էտ անց կացավ։ Գաբրիել Սունդուկյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։