ականջը ճնկալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) (խսկց․) ընդունվում է որպես նշան, թե իր մասին խոսում են, ինչ-որ տեղ իր անունն են տալիս ◆ Ըս առտու անկաջս ընանկ մը ճնկաց ո, վաշխցա քի [որ] գեշ բան մը պի պատահի (ականջի ճնկալըն լավ նշան չի համարի)։ ◆ Այդ առավոտուն սրբիկ մամայի աչքը կսեր էր նետել և ականջներեն ալ սաստիկ ճնկալլ։ Վահե Հայկ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։