ականջները սխոցել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ((հզվդ․) խարտոցել, ճանկռթել) նեղացնել, տհաճություն պատճառել, նյարդայնացնել (անընդհատ խոսելով) ◆ – Սրանց հետ դժվար է, Սիրանույշ ջան, հարս ջան, ասես ականջներդ սղոցում են։ Գրիգոր Բալասանյան ◆  Տհաճ է, երբ գիշերն այս բառերը համառորեն սղոցում են ականջդ։ Սենտ-Էքզյուպերի ◆ Ընդունում եմ նաև, որ իմ գրվածքների մեջ կան բառեր, որոնք կարող են սղոցել որոշ ընթերցողների լսելիքը։ Պարույր Սևակ ◆ Էդ՝ ականջս խարտոցող Սիմոն անունը երազիս մեջ էլ եմ տեսնում, քունս հարամ է անում։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ճանկռթում են հանկարծ ականջս․– /Խռռում են Ռեվելից․–/ «Ռռռռոյի՜/ ռռռռոյի՜,/ռռռռռռոյի՜ի՜ի»։ Եղիշե Չարենց ◆ համեմատության համար՝ Կինը շատ հաճախ էր սղոցում, բառ առ բառ կրկնելով հին մագնիսաժապավենի գրանցվածը։ «Եր․»

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։