ահը սրտում

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արտսհմ․) երկյուղով, վախով սարսափով՝ համակված ◆ Կես գիշերին մութ խրճիթում / Մայրը լսեց մի խորդյուն, / Եվ վեր թռավ ահը սըրտում, / Նայեց քնած իր որդուն։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ես, տանձը վերնաշապկիս փեշը լիքը, դուրս եկա թփերից, մի թաքուն ահ սրտիս։ Հովհաննես Թումանյան ◆ — Ամո՜թ ու նախատինք, որ ես ու դուն կեցած ենք հոս, վախը մեր սրտին, որ հանկարծ ամեն վայրկյան կրնա ներս մտնել իմ ու քու ու ամենուս հզոր տերը, Օշին Պայլը։) Լևոն Շանթ ◆ Ձորին մեջ մեկը չկար որ հարցներ։ Պեխերը [բեխերը] թույլ ու կախ՝ նստավ, հորը վախը սիրտը (Հակոբ Մնձուրի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։