աղբյուրի գլխիկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑʁbjuɾi ɡlˈχik]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (ջրբերկ․) երկրի մակերևույթի վրա ստորերկյա ջրերի աոանձին կենտրոնացված ելք, որը վերընթաց շարժման հետևանքով ունենում է սնկաձև, ցայտ աղբյուրային գլխիկի (գրիֆոնի) տեսք


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ավետիսյան Վ․Ա․ և ուրիշներ, Ջրաերկրաբանական և ինժեներաերկրաբանական ռուս-հայերեն բացատրական բառարան (Գիտություն), Երևան, 1995 — 351 էջ։