աղոթած էշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) (վիրավ.) շշմած մոլորված մարդ ◆ Աղոթած էշի նման պլշած երեսներին էր նայում ◆ -Հը՝նչ ես աղոթուկ իշի ըման կայնե, գիտես քու էրած բաներ: ◆ Մեր հարվընի մարդուն ի՝նչ կասես չխա՝սկնա մանի [«նմանվում է »] աղոթուկ էշ: ◆ Այնքան էր ծեծել, աղոթած էշ էր դարձել:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։