աղքատ հպարտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) ասում են մեկի մասին, ով իր չքավորությամբ հանդերձ իրեն իբր թե արժանապատվությամբ է պահում։ ◆ Նա պահանջեց, որ իրեն անցկացնեն միջակների ցուցակը։ -Աղքատ հպարտ,- հեգնեց քենակալը։ (Նաիրի Զարյան) ◆ Իսկ եթե «կողքը հաստ աղքատ-հպարտը» չի ուզում ընկերանալու ըհդհանուր ուրախությունը, նրանց հօգն անգամ չէ։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Չիս ուզի ու է՛ստի տու ինձ պետկ կու քա։ Ախկատ ու հմպարտ վուր կօսին, էս է, այ՜: Գաբրիել Սունդուկյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։