անբան անասուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. անհասկացող, բթամիտ մարդ (վիրավորական) ◆ Մարդ ինյքան պիտի անբան անասուն լինի, որ ձեռք բարձրացնի այս հրաշալիքների վրա։ Հձ ◆ Նայե սա անբան անասունին, որ հոս եկեր շողոքորթությամբ ձեր ազնիվ սիրտը գրավել կ'ուզե։ Հակոբ Պարոնյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։