անունը տալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. հիշատակել, մեկի (մի բանի) խոսքն անել, ասել հիշեցնել ◆ Բայց, իհարկե, մեզանից ոչ ոք չեր համարձակվում նրա երեսին տալ նրա անունը: Ստեփան Զորյան ◆ Եվ երբ հողահավասարման անունը տվեց, բազմությունը շարժվեց: (Ակսել Բակունց) - ◆ Աշխա՜րհք, մարդի՜կ...փի՜, բա՛նի անուն տուր: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Բանի [«գործի»] անունը տալուս գլխի ցավը բռնում ա: Արամ Ղանալանյան ◆ Մի շաբաթեն թխած չոր կորեկի ճաթ են դրել նրանց առաջը, պանրի, յուղի, թանի, ձվի անունն էլ մի՛ տալ: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ «Ես իմ օրումը, խոսք ըմ տամ, էդ էրկու հարուր մանեթեն անունը տամ վեչ» (էրկու լեզգյի):
  2. մեկով մի (բանով սպառնալ) ◆  Ո՞վ կը թողնի վեր կենա նա, /Ամբողջ սարին գա տիրանա,/ Անունը տա սրած կացնի, /Սրան-նրան սուտ վախեցնի: Հովհաննես Թումանյան
  3. մեկին, նրա հեղինակությանն ապավինել ◆ -Անունդ տվել ենք ու բերել, -ասաց կինը: ◆ -Ճիշտ է ասում, անունդ տվել ենք ու բերել,- ասաց Զավենը: (Հակոբ Մանանդյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։