անվերջ կանոն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnvɛɾd͡ʒ kɑˈnɔn]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (երաժշտ․) այնպիսի կանոն, որի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս կրկնել դա «անվերջ»` ա. կ. մեղեդու վերջը անցնում է սկզբին կամ միանում սկզբի հետ (այլ կերպ` վերջն ու սկիզբը հնչում են միաժամանակ)


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։