աչքն ընկնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. նկատել ◆ Հանկարծ ընկան վըճիտ, ցոլուն իր աչքե՜րը ինձ վրա, / Տեղըս կանգնած քար կտրեցի, շունչըս հատավ ու սառա: Հովհաննես Թումանյան ◆ Հերիք էր աչքն ընկներ մի դեմքի, տեսներ գեղեցիկ մի անկյուն, մամռապատ մի քար, որպեսզի թղթի վրա մատիտով նկարեր այն, ինչ տեսել էին նրա աչքերը: (Ակսել Բակունց) ◆ Աչքը ինկավ հսկայական խոռոչին, տախտակներով կառուցված անոր փապերուն: Հակոբ Օշական ◆ Ձե՛ մեռնիմ, էլման [«այնպես»] էրեք, որ բեգի խուլամներաց [«ծառաների»] աչ չիյնա (ցորնի հորերուն), չիմանան: Վահրամ Մավյան ◆ Աչքերս ինկան հետո երիտասարդ զույգի մը վրա: Վահրամ Մավյան
  2. նկատել հավանել ◆ Էդ կաիկ շատ սիրուն էր, գյամըչու [«նավավարի»] աչք ընկավ էդ կնկան: (Աղունիկ աղջիկ)
  3. ուշադրություն գրավել ◆ Ու մեկ էլ աչքս ընկավ թարեքին, ֊ / Դրված էր այնտեղ մի սիրուն պատկեր: Աղ ◆ Անակի աչքն ընկավ գետնին ցրված ոտնահետքերի վրա, հայացքն անշարժացավ ու սառեց: Պերճ Զեյթունցյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։