Jump to content

ապացույցների գնահատում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑpɑt͡sʰujt͡sʰnɛɾi ɡnɑhɑˈtum]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (իրավգ․) դատավորի, հետաքննություն կատարող անձի, քննիչի, դատախազի մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի հիման վրա նրանք գալիս են համոզման ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության, նշանակության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար դրանց համակցության բավարար լինելու մասին
  2. (իրավ․) դատարանի օրենքով և իրավագիտակցությամբ ղեկավարվելով և ըստ իր ներքին համոզման ապացույցների գնահատում․ այն պետք է հիմնված լինի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։
  • Արեն Կոբալյան, Իրավաբանական համառոտ բացատրական բառարան, Վանաձոր, 2005 — 80 էջ։