ասել-խոսել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (հաճելի, ուրախ) զրույց անել ◆ Տիգրանը գյուղիժողովներին էր մասնակցում ասում-խոսում ջահել-ջուհուլների հետ։ (Ակսել Բակունց) ◆ Այստեղ էլ մարդիկ ապրում էին բանտին հատուկ մի կյանքով, ասում խոսում էին, զբոսնում, ուրախանում էին։ Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ Զարմանալի հանգիստ էր մեռնում, ասում էր, խոսում, ծծաղում, ինչքան կարողանում էր։ (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ Դեպի ներս, թոնիրին բոլորտիքը ու տախտերուն վրա, ձեզի ինչ կար ըսելիք, խոսելիք։ (Թլկատինցի) ◆ Համեշա [«միշտ․ շարունակ»] իստի ուրախություն ա, համեշա՝ ասել, խոսել,ծըծաղել։ ◆ Երիտասարդ տղաներ են։ Անհոգ ասում-ծիծաղում են։ ◆ -Քիչ առաջ իրար հետ ասում, ծիծաղում էինք-հիմի․․․չի ըլնում։ Ստեփան Զորյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։