արյուն֊ արցունք թափել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արյուն֊արտասունք լալ՝ քամել, վաթել, արյան աչոք լալ, չափել կուց֊կուց արյուն թափել) դառնորեն ողբալ ◆ Ժողովուրդը արյուն֊ արտասունք է թափում թուրքի ձեռքին (Հրաչյա Քոչար) ◆ Հոգեվարքի մեջ էր երեխան, մայրը գիտեր ատիկա, և արյուն արցունք կը թափեր լռելյայն Ենովա Պետեան } ◆ Մի նեքսև մտի, խեղճ Մահմատ֊Հասանին հարցրու՛, արին արտասունք ա թափում մեր էս մովրովի ձեռքից (Պերճ Պռոշյան) ◆ Էս վըրաց թավադներու մեջ ջիվան կինքըս մաշեցի, Էս սիվասիրտ յարի ձեռքին արուն֊արտասունք թափեցի Ս֊Ն ◆ Քո տատ Արուսը ամեն օր արյուն արտասունք էր թափել տալիս (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ Ի՞նչ կըթափես կուց֊կուց էրուն, չէ գյո [«ահա»] էկավ բարի գարուն ◆ Հազար հազարներ են տնքում, միշտ քաղցած․ անթիվ ճակատներ են կռացած, արյուն արցունք լալու համար Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ (Իր ընկերակիցները) ընդhանրապես բիրտ էրիկներու ծեծերուն տակ արյուն արցունք կու լային Հակոբ Օշական ◆ Արեգակով այրված, տոթով խաշված խղճալին, Քնահատության ձեռքից րյան աչոք է տալիս Շիրին ◆ ֊Մեր ճակատագիրն է, որ էսպես արյուն֊արցունք քամենք, մղկտա՞նք Ահ ◆ Հայուհին ընկած խաչի առաջին, Արյուն արցունք է չափում աչքերից ◆ Կնիկն էլ արոին֊արտասունք չափելով գեղն ընկած ման էր գալի Հովհաննես Ճուղուրյան
  2. ողբագին դիմել ◆ ֊Կնիկ, ես աղաչեցի, արյուն֊արցունք թափեցի, ձեռքերը համբուրեցի Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ Իր հեք լքված կինն արյուն արցունք թափելով, կ‘աղաչեր կպաղատեր ամուսնին, քչիկ մը դրամ ղրկեր իրեն Եր ◆ Իմ աղջիկս ինծի դարձնելու համար պաղատանք, արցունք և արյուն կթափեմ Պետրոս Դուրյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։