արևը բաշխել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (ժղ․) մեռնել ◆ Հորից բաժանվել էին, կինն էլ ◆ արևը ձեզ էր բաշխել ։ (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ Սուլթանն իր արևը ձեզ կբաշխի, Էն պահ կելնի արևն հայոց։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ ֊Հե՛չ, տատմեր Գուլեն արևը քեզ բաշխեց։ Աշոտ Հովհաննիսյան ◆  Ասում է ու արևը ապրողներին բաշխում, մեռնում։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Մի օր կյանք ու արևն աշխարհին բաշխեց ու ցավ ու չոռից ազատվեց։ (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։