արևը խավարեցնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեռցնել, կործանել, ոչնչացնել ◆ Գուցե նա ինձ պատժելու համար՝ հագարացիներից մինի սուրը մխե իմ այս միամոր որդու կողը և նրա կենաց արևը խավարեցնե։ (Մուրացան) ◆ Դարձյալ պիտի ճգնի արևը խավարեցնել իր ճամբուն վրա գտնվող իր առաջին զոհին։ «Զարթոնք» ◆  Միթե աս չէ՞ր որ երիտասարդ արևներ խավարեց ուղղակի անոնց մահվան պատճառ դառնալով։ Վահե Հայկ ◆ - Է՜յ, Ստամբուլի՛ շներ, բոլորիդ արևը կխավարենք։ Սերո Խանզադյան
  2. գլխին դժբախտություններ թափվել ◆ Ուրեմն, մենք մեր ձեռքով մեր արևը խավարեցնե՞նք։ (Մուրացան) ◆ Խեղճությունը խավարեց հայերիս արեգակը, Որտի՞ց հասավ մեզ վրա այս թշվառ ժամանակը։ (Ջիվանի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։