արևը մարել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեռնել ◆ Ու կը մարի մեծ հոր արևը։ Բենիամին Նուրիկյան ◆ Եվ գիտեմ, որտե՜ղ էլ մարի արևըս՝ Իմ շիրմին կհասնի նրա մի տերև՜ը։ (Գևորգ Էմին)
  2. գլխին դժբախտություններ թափվել ◆  Ո՛վ հեգ և վեհդ իմ Հայաստան, մարեցավ քու արևդ, ո՛վ Հայք, կորավ ձեր ապագան։ (Մաթևոս Մամուրյան)
  3. մեռցնել, կործանել, ոչնչացնել ◆  Մեկ հատիկ Մկրտիչիս արևը մարեցին, իրենց արևը մարե Աստված։ Վահրամ Մավյան ◆ Ես կոչնչացնեմ մահվան զոհերը իմ այս ձեռքովս՝ զավկիս, Ճիհանշիրի, վրեժը լուծելու համար անկե որ մարեց սրտիս արևը։ Գորկի
  4. գլխին դժբախտություններ թափել ◆ Ո՛չ, ո՛չ, Լանկթիմուր չի կործանեց այն քաղաքները, այլ Լանկթիմուրեն զորավոր ոգի մը՝ անմիությունը, որ Հայաստանի արևը մարեց։ Պետրոս Դուրյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։