գլխին կրակ թափել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. բարկությունը զեղել ◆ - Դուքանչի Օսե՛փ, կնիկդ գլխիդ կրակ է թափելու, հրես քու ոսկի սհաթն իմ ծոցումն է: (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ Ոչ թե բառ, այլ եթե գիր մը պակաս հնչվի՝ Կաղապար:օնդգծել: Հակոբ Պարոնյան ◆ Օֆելյա Դանիլովնան խիստ սառը, առանց որևէ հրճվանբքի դիմավորեց ու անսպասելիորն կրակ տեղաց ամուսնու վրա: Երեկոյան Երևան ◆ Եգիպտական մամուլը կրակ կը ժայթքե Հյուսեյն թագավորին դեմ, այս վերջինին ներկայացուցած ծրագրին առթիվ: «Զարթոնք» ◆ Քանի մը ամսե ասդին, խանգարված՝ իր ան ծնդյուր [անձնադյուր, «փափկասեր»] կենցաղին մեջ...երդում էր ըրած խոշոր կրակ բանալ անհավատ սա գեղին գլխուն: Հակոբ Օշական ◆ Ու ելեր ի՛նչ ձյուն, ի՛նչ կրակ կը ձևեր անմեղուկ հարսնուկին գլխուն: Հակոբ Օշական ◆ Օգտագործման օրինակ չկա(см. խորհուրդներ). (Ալեքսանդր Ծատուրյան) ◆ համեմատության համար՝ Կարծես դույլ մը կրակ թափեին գլխուն, այնքան բռնկեցան քիչ առաջ թունաթափ այտերը: Հակոբ Օշական
  2. հանդիմանություններ, լուտանք տեղալ ◆ Դաշնակցականների վրա կրակ ու մոխիր թափել, որ վատ են կազմակերպել ինքնապաշտպանությունը: Գուրգեն Մահարի ◆ Օհ, թշնամիս չը ընկնի չար լեզվի տակ, / Ամեն կողմից գլխին կմաղեն կրակ, / Ընկած մարդը թե լինի հրեշտակ՝ / Բարին խոսողը քիչ, նախատողը շատ: (Ջիվանի) ◆ Մարգարեներ գրեթե ամեն անարգանք ըրած են իրենց ժողովուրդին, և հաճախ կրակ տեղացուցած են անոր գլխուն: «Զարթոնք»
  3. բռնություն գործադրել (առավ. որպես պատիժ) ◆ - Տեղն իմանան ու գան գլխներիդ կրակ թափեն, կաշիներդ պուկիլ տալով: Հովհաննես Ճուղուրյան ◆ - Աստվածանից չե՞ս վախում, գլխիդ կրակ թափի երկնքից: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Ազդարարած էր...իր նորահարսին ծուռ նայողներուն գլուխը երկինքեն կրակ թափել: Պողոս Գյուբելյան ◆ Կայծ-կրակ թափեն նրանց գլխին և պահանջեց, որ գյուղը իրեն հանձնե Մանասին ու նրա խումբը: (Լեո) ◆ - Ալ ինչո՞ւ կրակ չտեղա էս աշխրքին վրա, կնիկ, - ի՜նչ օրերու մնացինք: Համ ◆ - Դեռ չի՞ բերել գիրքը. նա դրա գլխի վրա էնպես կրակ արա, որ իսկույն բերի: Ղարաբաղ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։