գլխի լինել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. կռահել, գլխի ընկնել ◆ Ես պատահաբար գլխի էի, թե որտե՛ղ է նա, բայց չասացի։ Երեկոյան Երևան
  2. (բրբ․) հասկանալ, գլխի ընկնել ◆ -Հասկացա՞ք, թե բան ուրտեղեն ծագում առավ, Շամիլի տաշտը ուրտեղեն ծակվեց, գլխո՞ւ եք։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ընտրել են իշխանավորներին և գլխի չեն, որ իրենց խաբում են, գռփում։ «Ազգ» ◆ Ան չէ, գլխո՞ւ ես ինտոր ճափոնը Սիբերիան պատառ պատառ կուլ կու տա։ (Լեռ Կամսար)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։