գլուխը ծեծել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (բրբ․) մորմոքալ, կոծել․ ողբալ ◆ - Դե, գլուխդ ծեծիր, է՜, բանակդ գնաց։ Սերո Խանզադյան ◆ - Կուզե՞ս, Նուբար, սել թող կայնի, նստինք իրար հետ մինչև իրիկուն լանք, մեր գլուխ ծեծենք։ Հրաչյա Քոչար ◆ - Մինչ ե՞րբ գըլուխդ պիտի ծեծես՝ Շղթայակապ այդպես հեծես։ Պետրոս Դուրյան ◆ Գիլան [«լալիս են»] ու գլուխ կը տփին։ ◆ Օր [«որ»] տեսավ բան դուս չի քա, ուր գլոխն տփեց։ ◆ Սկսեցի կլխիս վըեթակիլը, մազերս պըռճյոկիլը։ ◆ Անտառ, գլուխդ թակիր, Մի բռնակալ միջօրե, Մի բարբարոս արեգակ, Հիմա ուր որ է կգան, Ստվերներդ կավերեն։ Համո Սահյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։